Не первый год в Республике Беларусь реализуется идея развития единого расчетного и информационного пространства (ЕРИП), которое для простоты восприятия переименовано в систему ”Расчет“. Ярко-оранжевый логотип и официальный сайт www.Raschet.by этой системы стали узнаваемыми у жителей страны.Система ”Расчет“ (ЕРИП) значительно упростила существовавшую ранее организацию приема платежей для населения
У 1906 годзе ў вёсцы Хвашчова Каменскай воласці Лепельскага павета налічвалася 12 двароў, 92 жыхары. Напачатку 30-х гадоў працавалі калгас “Пуцілавец” і кузня. У 1940 годзе мелася 26 падворкаў, 95 жыхароў. У вайну немцы спалілі вёску. На 1997 год было пяць падворкаў і сем жыхароў.
Пры ўездзе ў Хвашчова адразу кінуліся ў вочы абжытыя пабудовы. Лёгка адрозніваліся хаты ад дачных гмахаў. Спачатку скіраваліся да сядзібы на самай высокай горцы. Жытло стаіць на сямі вятрах, затое позірку
У Лепельскую раённую інспекцыю прыродных рэсурсаў і аховы навакольнага асяроддзя патэлефанавалі, што на аўтадарозе паміж вёскамі Новыя Валосавічы і Старыя Валосавічы знойдзена бездапаможнае медзведзяня.
Работнікі інспекцыі хутка адрэагавалі на паведамленне, прыехалі да месца знаходжання жывёлы і прынялі адпаведныя меры.
Было ўстаноўлена, што медзведзяня мае ўзрост каля трох месяцаў. Жывёла перададзена ў дзяржаўную прыродаахоўную ўстанову “Бярэзінскі біясферны запаведнік”.
У бібліятэцы — як дома
Усяго трыста пяцьдзясят чытачоў у Баброўскай сельскай бібліятэцы, сярод іх нямала дзяцей і падлеткаў. Кожны тут знаходзіць занятак на свой густ. Дзеці гуляюць на камп’ютары. Школьнікі збіраюць матэрыял для напісання рэфератаў. З задавальненнем прыходзяць сюды падлеткі пагартаць часопісы. Бібліятэка выпісвае для дзяцей часопісы “Адзін дома”, “Каламбур”,”Нязнайка”, “Маруся” ды іншыя.
На вайне лёс пехацінца не даўгавечны. Многія з навабранцаў гінулі па дарозе да перадавой пад час артабстрэлаў ці налётаў варожай авіяцыі. Здаралася, што гінулі ад шальной кулі ці асколка снарада, якія прыляталі невядома адкуль і знаходзілі сваю ахвяру. А многія з тых, каму “пашчасціла” трапіць на перадавую, прымалі свой першы і апошні бой.
Таму ўраджэнца вёскі Людчацы Яноўскага Фядоса Цімафеевіча можна лічыць шчасліўцам.
Пяцёра сыноў нарадзіла і выгадавала Марыя Ільінічна Азаронак з вёскі Верабкі. Не магла налюбавацца жанчына сваімі хлопцамі, якія раслі, бы тыя дубочкі ў полі, дужымі і статнымі. Не здагадвалася, што яе мацярынскае шчасце будзе нядоўгім. Падраслі і паляцелі ў вялікі свет з хатняга гнязда старэйшыя сыны Васіль і Якаў. Вясной 1941 года стаў чырвонаармейцам Андрэй. Каля маці заставаліся васямнаццацігадовы Яўген, які вучыўся ў Лепельскім педвучылішчы, і самы меншы з братоў трынаццацігадовы Валодзька. Жыві і радуйся, ганарыся сваімі сынамі.
У школьным краязнаўчым музеі Слабадской СШ захоўваецца, на мой погляд, вельмі цікавы экспанат. Не, ён не прэтэндуе на выключнасць, бо можа і шмат дзе ёсць такія. Ён не арыгінальны, але ж вельмі і вельмі дарагі вучням, якія ў краязнаўчым гуртку “Нашчадкі” пад кіраўніцтвам настаўніка Валерыя Уладзіміравіча Тухты займаюцца пошукавай справаю. Тут захоўваецца медальён часоў Вялікай Айчыннай вайны. Вельмі простая рэч — капсула з эбаніту чорнага