Прэзентацыя выставы

Новы год у раённым Доме рамёстваў пачаўся з цікавай падзеі – прэзентацыі выставы мясцовых мастакоў пад назвай “Лепельшчына любімая мая…” На ёй майстры пэндзля прадставілі свае карціны, якія былі створаны імі ў час сумесных пленэраў – выездаў у розныя маляўнічыя, звязаныя з выдатнымі гістарычнымі і культурнымі падзеямі, нечым важным адметныя месцы нашага роднага краю.

Першы пленэр адбыўся ў жніўні 2009 года ў ваколі­цах возера Лепельскае. Увосень таго ж года прайшоў яшчэ адзін пленэр у вёсцы Таронкавічы, паблі­зу помніка архітэктуры — бровара XIX стагоддзя, які ўзведзены з рознакаляровых, прыгожа апрацаваных камянёў. Незабыўнае ўражанне засталося ў мастакоў і ад наведвання вялікага, так званага рабінавага каменя і мясцовага сярэдневяковага помніка гісторыі – могільніка з каменнымі крыжамі.

Вясной 2010 года мастакі прынялі ўдзел у трэцім пленэры — ў вёсцы Верабкі, праз якую праходзіў суднаходны канал Бярэ­зінскай воднай сістэмы, што злучае рэкі Бярэзіна і Заходняя Дзвіна.

— Ніякія, нават высакаякасныя сучасныя фотаздымкі не заменяць карціны мастакоў, створаныя імі на аснове, здавалася б, зусім аднолькавых прыродных ландшафтаў і размешчаных на іх архітэктурных пабудоў, — адзначыла дырэктар раённага Дома рамёстваў Алена Барадзейка. – Справа ў тым, што ў кожнага майстра выяўленчага мастацтва як у творчага чалавека ёсць сваё, асабістае бачанне навакольнай рэчаіснасці, якое ён прапускае праз уласныя душу і сэрца, так на свет з’яўляюцца творы мастацтва, што ўражваюць сваёй адметнасцю, непаўторнасцю.

Шматлікія наведвальнікі выставы міжволі параўноўвалі некаторыя, зусім аднолькавыя па назве карці­ны мастакоў, якія былі намаляваны ў час пленэраў, іх вельмі здзіўляла, што гэтыя творы выяўленчага мастацтва па-сутнасці аказваліся зусім рознымі па зместу і творчаму ўвасабленню. Напрыклад, пад назвай “Залатая восень” былі прадстаўлены карціны мастакоў Івана Будзіча, Аляксандра Саўчанкі, Уладзіміра Пшонкі, Леа­ніда Масцінскага і Паўла Жарнасека. І, тым не менш, кожны з гэтых твораў зусім розны, па-свойму цікавы і незабыўны, яскрава сведчыць аб багатым унутраным свеце кожнага дойліда, яго  жыццёвых перакананнях і своеасаблівых уяўленнях аб прыгожым.

Мікалай ГАРБАЧОЎ.

2 комментариев для “Прэзентацыя выставы

  • 17.03.2012 в 3:50 пп
    Permalink

    Лепель

    Анатолий Павловский

    Бывает, день внезапно вечереет
    И холодеют зеркала озер.
    Но в этот час мне Лепель сердце греет
    И оставляет светлым кругозор.
    И даль ясней, и смутное — за лесом,
    И мнится мне, что многое могу.
    А девушка на набережной Эсы —
    На противоположном берегу…
    Ну что мне делать с этим притяженьем
    Святых озер и таинства воды,
    В себе хранящей неба отраженье
    И войн земных несмытые следы?!
    Такое вот наследие досталось,
    Чтоб улочки и улицы могли
    Не позабыть ни молодость, ни старость,
    Ни тех, что здесь безвременно легли.
    И старый Лепель, птицами любимый,
    Выходит на родительский порог,
    Чтоб не грустили вербы и рябины,
    Ждет сыновей на росстанях дорог…
    Печаль светла, когда я вспоминаю
    Над озером прощальный благовест…
    Теперь другую речку обнимаю,
    Но сердце помнит лепельских невест.
    Не торопясь ни к славе, ни к почету,
    Сродни уже степному ковылю,
    Всегда живу по лепельскому счету,
    Храню и помню первое — люблю!

    Рейтинг комментария:Vote +10Vote -10

  • 15.01.2014 в 11:34 дп
    Permalink

    Уважаемый Анатолий! Ностальгия по родному краю всегда присутствует у любого человека, особенно тех, кому даровано свыше поэтическое видение мира и его маленькой кринички — места Отчего.
    Надеемся на плодотворное сотрудничество.
    С уважением Владимир Шевченко.

    Рейтинг комментария:Vote +10Vote -10

Добавить комментарий

Ваш e-mail не будет опубликован.

Можно использовать следующие HTML-теги и атрибуты: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>